Je hebt er vast weleens over gehoord: de nieuwe betaalrichtlijn PSD2. Maar wat is het nou eigenlijk en wat heb je eraan?

PSD2 is de zogeheten revised Payment Services Directive ofwel de herziene richtlijn voor betaaldiensten. Het is het vervolg op PSD1 uit 2007 waarmee grensoverschrijdend betalingsverkeer binnen de EU werd geregeld om dat gelijker te maken met het binnenlands betalingsverkeer en net zo efficiënt, eenvoudig en veilig.

PSD2
Met PSD2 is het nu voor rekeninghouders in de Europese Unie mogelijk om andere dienstverleners dan hun eigen bank toegang te geven tot hun betaalrekening. Alle banken in de EU moeten dat ondersteunen op grond van deze nieuwe Europese regelgeving.

Dergelijke dienstverleners moeten wel een (bank)vergunning hebben of geregistreerd zijn bij een toezichthouder voor bank- of betalingsverkeer. In Nederland is dat De Nederlandsche Bank (DNB). Het is dus niet zo dat je Jan en alleman toegang kan geven tot jouw (bank)gegevens. En ook kan zo'n dienstverlener niet zomaar bij jouw gegevens. Je moet er expliciet toestemming voor geven, dus je kunt zelf in de gaten houden wie er en wel niet toegang krijgen tot jouw bankgegevens. Bovendien moet de dienstverlener in kwestie je vooraf vertellen waar hij die gegevens voor wil gebruiken en mag hij die gegevens vervolgens ook alleen voor die doeleinden gebruiken.

Belangrijk minpunt is wel dat als een dienstverlener toestemming heeft van iemand waar jij een betaling aan doet of van krijgt, die dienstverlener dus ook toegang heeft tot dat deel(tje) van jouw gegevens.

Er zijn drie soorten financiële instellingen die je om toegang kunnen vragen: een betaalinitiatie­dienstverlener

, een rekeninginformatiedienstverlener
of een bank, ook als dat niet jouw bank is.

Wat heb je eraan?
Omdat het doel van deze regeling is om meer concurrentie, innovatie en bescherming van de consument te waarborgen, moet je bij de voordelen voor jou als consument denken aan bijvoorbeeld nieuwe (mobiele) betaalapplicaties, aan het door een derde partij maken en bijhouden van een compleet financieel overzicht of digitaal huishoudboekje, maar ook aan nieuwe vormen van betalen in winkels of bijvoorbeeld.

Een ander voordeel is dat er geen toeslagen meer gerekend mogen worden voor betalingen met je betaalpas en je creditcard Voor andere betaalopties, zoals via AfterPay of acceptgiro, mogen nog wel toeslagen gerekend worden, maar nooit meer dan de werkelijke kosten. Addertje onder het gras: credit cards van American Express en Diners Club en creditcards voor de zakelijke markt mogen nog wel toeslagen berekenen.
Ook een voordeeltje is dat er geen eigen risico meer wordt geteld als je ‘betaalinstrument’ (in het algemeen je bankpas dus) gestolen of kwijt is. En ook het feit dat er veelal tweestapsverificatie vereist is, is voor consumenten gunstig, aangezien dat de veiligheid kan versterken.

Nadelen
Een belangrijk nadeel is dat, hoewel alle dienstverleners geregistreerd moeten zijn, zij dat in hun eigen land moeten doen. Het toezicht daarop is mogelijk niet altijd zoals wij dat zouden wensen en dat zou ertoe kunnen leiden dat een wat laksere toezichthouder een vergunning afgeeft of registratie doet voor een minder keurig bedrijf.

Zoals gezegd is in Nederland DNB de registrator en je kunt dat register online raadplegen. Buitenlandse banken en betaalinstellingen worden door hun eigen nationale toezichthouder geregistreerd. Buitenlandse registers kun je ook via internet inzien: er is een lijst met banken en een waar je betaalinstellingen kunt raadplegen.

Kijk voor meer informatie, waaronder veelgestelde vragen, op de site van DNB