Een schrijver wordt er nog regelmatig mee afgebeeld, tegelijkertijd is het de laptop die in onze tijd floreert. Wie kent nog de nostalgische typemachine met lint en letterstaafjes?

Wie dagelijks met bijvoorbeeld een XD Design onderweg is, staat er heus niet bij stil. Het is zo gewoon om je computer dagelijks met je mee te dragen. Zo’n tas is een veilige manier van het vervoeren van voor veel mensen het grootste goed wat ze hebben: hun laptop. Dat ding staat niet alleen vol met werk en woorden, maar ook vaak foto’s en filmpjes. Voor sommige mensen bijna hun hele hebben en houden. Je kunt het je dan ook nauwelijks nog voorstellen dat dat ooit anders is geweest, maar dat is het wel.

Tas gevuld met broodbakje en dossiers
Nog niet zo heel lang geleden werkte je teksten uit op een type- of schrijfmachine. Onvervoerbaar natuurlijk. En de de gang naar het kantoor was dan ook van een andere orde. Had je je Kipling tas mee, was deze gevuld met een broodbakje, paraplu en hoogstens een aantal dossiers. Zeker geen digitale apparatuur.
De eerste schrijfmachine werd in 1867 in productie genomen en E. Remington and Sons nam er patent op. Een goede zet, want zes jaar later werd in New York de eerste commerciële schrijfmachine uitgebracht. Zwaar en degelijk. Niemand had dan ook kunnen bevroeden dat je ooit nog eens met een digitale uitvoering ervan over straat zou gaan.

Qwerty-toetsenbord was een uitvinding
Zover was het dan ook nog niet. De modellen werden wel langzaamaan wat lichter, zowel in gewicht als in gebruik. In de jaren zestig had ieder kantoor schrijfmachines staan om brieven en teksten op te schrijven. Je moest echter nog flink kracht zetten om de letters in te drukken. En iedere fabrikant had een eigen toetsenbord ontworpen: creatief, maar verre van handig. Dat moest gestandaardiseerd worden en dat deed de Amerikaan Christopher Sholes met het qwerty-toetsenbord.
Een toetsenbord dat bleef bestaan toen de schrijfmachines elektrisch werden, met een correctielint en letterbolletjes in plaats van letterstaafjes. Ander lettertype gewenst, dan wisselde je gewoon dat bolletje. Het inktlint werd een kunststoflint in een wegwerpcassette.

Computer bij je dragen, lijkt nu heel gewoon
In 1976 verscheen de eerste tekstverwerker voor de microcomputer. De tijd van een laptop in je Ted Baker tas was nog niet aangebroken, maar dit mag heus een revolutie genoemd worden. Als de personal computer verschijnt, gaan de ontwikkelingen snel. En voor we het weten, dragen we onze computer met ons mee in welke tas dan ook.
Dat een schrijver nog regelmatig achter een typemachine wordt afgebeeld, temidden van vele proppen papier om het creatieve proces te onderstrepen, is best opvallend. De typemachine schijnt dan toch nog tot de verbeelding te spreken en ons niet los te laten. Romantisch? Misschien.

Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met thebagstore.

apple 1282241 960 720