3D-Fotografie: waar we ons midden in de foto begeven

vr 03 mei 2013 - 11:36 - 0 reacties

Tegenwoordig verschijnen er steeds meer 3D-films in de bioscoop. Denk maar aan Avatar 3D, Titanic 3D, The Hobbit 3D, Lion King 3D etcetera. We worden er bijna mee overspoeld! Helaas gebeurt dit niet zo zeer bij 3D-fotografie. Een techniek die eigenlijk bijna net zo oud is als fotografie zelf.

Al in de 19e eeuw waren 3D-foto’s enorm populair, omdat het net lijkt alsof je zelf in de foto staat. Gelukkig kent 3D-fotografie tegenwoordig een enorme groei door de ontwikkeling van betaalbare 3D-televisies, camera’s en lenzen. Hierdoor wordt het steeds eenvoudiger om 3D naar je eigen huiskamer te verplaatsen.

Hoe werkt het?

Bij 3D-fotografie, ook wel stereofotografie genoemd, worden er in principe twee foto’s gemaakt van hetzelfde object of landschap uit twee verschillende hoeken, waardoor de foto’s net iets verschillen van elkaar. Door deze minimale verschillen ontstaat er diepte en krijg je een 3D-effect wanneer je ze overlapt.

Zelf aan de slag

Er zijn vier eenvoudige mogelijkheden om zelf 3D te fotograferen.

    1. 3D-camera’s

    Ten eerste zijn er speciale 3D-fototoestellen.  Zo is er de betaalbare FujiFilm FinePix REAL 3D W3 camera (zie afbeelding hieronder). Voor ongeveer € 200,- heb je al een 3D-camera waarmee je direct 3D-foto’s mee kan maken.

    In deze camera zijn twee lenzen gebouwd, waarmee twee foto’s tegelijkertijd worden gemaakt en deze automatisch overlappen. Zo kun je direct al op de camera zien hoe je 3D-foto er met diepte uit komt te zien.

    3D camera

    2. 3D-lenzen

    Ten tweede zijn er speciale 3D-lenzen die je op spiegelreflexcamera’s kan monteren (zie afbeelding hieronder). Hierbij verdeelt de lens het beeld in tweeën door een zogenaamde ‘beamsplitter’.

    De Loreo 3D lens is verkrijgbaar vanaf € 129,- en te monteren op Canon, Nikon, Minolta en Pentaxcamera’s. Het ziet er wellicht wat raar uit, maar hiermee kan je focussen vanaf 1 meter tot oneindig, is de diafragmakeuze F11 of F22 en de focuslengte 38mm. Je krijgt hierbij ook de Lorea Lite viewer en Pixi viewer om geprinte en foto’s op je computerscherm in 3D te bekijken.  Erg handig én gemakkelijk! Deze foto’s kan je ook gemakkelijk  inladen in de 3D-fotolijsten die reeds ontwikkeld zijn.

    3D lens

    3. Met een slidebar

    De derde mogelijkheid om 3D te fotograferen is iets technischer en ook moeilijk dan de vorige twee. Hiervoor heb je eerst een ‘slidebar’ nodig. Dit is een schuifbalkje waar je een camera op kan monteren en kan verschuiven. Je maakt dus een foto van een object, schuift de camera ongeveer 6cm naar links or rechts toe en fotografeert het object voor de 2e keer.  Met behulp van StereoPhoto Maker, een programma speciaal gemaakt voor 3D-fotografie, kan je de foto’s bewerken en samenvoegen. Onthoud wel of je eerst links of rechts fotografeert.

    Hiernaast kan je zien dat er twee foto’s gemaakt wordt van hetzelfde object maar van twee verschillende hoeken. Als je deze twee foto’s laat overlappen creëer je het 3D effect.

    4. De anaglyph methode

    Als laatste kan je ook gebruik maken van de ‘anaglyph’-methode. Hierbij maak je ook twee foto’s, maar krijg je een rood beeld voor het linker- en een cyaanbeeld voor het rechteroog. Door te kijken door een anaglyph-brilletje, zie je de foto in 3D.

    Stereofotografie/3D-fotografie is al lange tijd bekend bij fotografen, maar pas nu maakt het echt zijn intrede in de huiskamer, door betaalbare 3D-televisies, camera’s en lenzen. Deze methode van fotograferen biedt fotografen, die uitgekeken zijn op reguliere foto’s maken, een nieuwe techniek om mee te experimenten. Wie weet ontwikkelt deze kant van fotografie ook richting 4D-fotografie, waarbij je bijvoorbeeld ook een geur of smaak kan toevoegen aan een foto.  Erg interessant en ‘smaakvol’ voor restaurants om hiermee te experimenten in hun reclameposters.

     

    Auteur: Matthijs Roodenburg

    Redacteur:

    Login om te reageren